سهم ما از غزل این است که با هم با شیم

روی این دفتر پر خاطره محرم با شیم

سالها پنجه مژگان تو بر تار دلم

میزند زخمه که آهنگ غم هم با شیم

من به الهام تو هر شب غزلی میگویم

تا به عهدی که میان است مصمم باشیم

ما به یک آینه از عشق قناعت کردیم

تا به چین خوردگی آینه مرهم باشیم

بی تو در باغ بهشتی تن من می سوزد

با تو ای کاش که در قعر جهنم باشیم

***********************

آن لبت میوه ممنوعه باغ ازل است

وقت عصیان شده برخیز که آدم باشیم