با بهار می آیم

من آن میوه کال لک خورده ام

که از باد وحشی کتک خورده ام

منم وارث رنج نسلی نجیب

چه زهری از این ما ترک خورده ام

تو پیوند کن پاره های مرا

که با سنگ غمها ترک خورده ام

به مستی مرا تا یقین می برد

شرابی که از جام شک خورده ام

چه سبزند آن قوم سرخی که من

سر سفره هاشان نمک خورده ام

بیا امتحان کن من سخت را

که در داغ دوران محک خورده ام

به لبخند آیینه عادت نکن

از آیینه ها هم کلک خورده ام

******************